Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/17461 K.2012/13690

Taraflar arasındaki boşanma ve karşı boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden, davalı-davacı kocanın, eşine hakaret edip fiziksel şiddet uyguladığı, ona ihtiyacım yok diyerek babasını arayıp eşini alıp götürmesini söylediği, eşinin babasına hakaret ve onu tehdit ettiği, davacı-davalı kadının ise kocasını anne babası ile yaşamaya zorladığı, kocanın ailesini istemediği, akrabalarını evden kovduğu kocaya hakaret ettiği bu suretle evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda koca daha ağır kusurlu ise de, davacı-davalı kadının da kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

O halde davacı-davalı kadının, kocanın açtığı davaya itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliği taşıyıp, kocanın açtığı boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanunun 166/2. maddesindeki koşulların gerçekleştiği nazara alınarak kocanın davasının da kabulüne karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.