Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/17570 K.2012/13926

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı-davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, eşini istemediğini söyleyip, hakaret eden, eşini ve annesini evden kovan, eşinin hastalığı ile ilgilenmeyen davacı-davalı kocanın, eşini tehdit eden davalı-davacı kadına göre boşanmaya neden olan olaylarda daha ziyade kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında davacı-davalı kocanın boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiş olmakla kocanın kabul edilen davası yönünden verilen boşanma kararı, bu sebeple sonucu itibarıyla doğru olduğundan boşanma kararı gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle onanması gerekmiştir (HUMK.md. 438/son) ve davalı-davacı kadının aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

b)Yukarıda (2/a) bendinde açıklandığı gibi; boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı kadın daha ağır kusurlu olmadığı ve bu nedenle manevi tazminat talebi bakımından kusur durumu bir engel teşkil etmediği (TMK.md.174/2) halde; mahkemece kusur durumu gerekçe gösterilerek davalı-davacı kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.