Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/17669 K.2012/14093

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm ; davacı-karşı davalı (koca) tarafından lehine hükmedilen maddi tazminatın miktarı, manevi tazminat, velayet ve kadın yararına takdir edilen tedbir nafakası yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, iştirak nafakasının miktarı, tazminatlar ve koca lehine hükmedilen maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın tüm, davalı-karşı davacı (kadın)'ın ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden tarafların her ikisinin de çocuklarının eğitim ve gözetimine beraberce özen gösterme yükümlülüklerine aykırı davrandıkları aralarında bu sebeple sık sık tartışmaların yaşandığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen olaylara göre boşanmada her ikisi de kusurlu olup birini diğerine göre baskın kusurlu kabul etmek mümkün değildir. Eşit kusurlu olan taraf yararına da maddi tazminata hükmedilemez (TMK.md.174/1). Bu husus nazara alınmadan, koca yararına maddi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Davalı-karşı davacı (kadın)'ın boşanmada daha ağır kusurlu olmadığı mevcut gelirinin, kirada oturduğu da gözetildiğinde geçimi için yeterli bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. Bu durumda kadın yararına, mevcut geliri de dikkate alınarak kocanın mali gücü oranında uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, isteğin reddi doğru görülmemiştir.