Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/17680 K.2012/14103

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca) tarafından; her iki dava yönünden, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise; kusur belirlemesi, nafakaların miktarı ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı (koca)'nın tüm, davalı-karşı davacı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davacı-karşı davalı (koca) tam kusurlu kabul edilerek açtığı boşanma davası reddedilmiş, davalı-karşı davacı (kadın)'ın davası ise kabul edilmiştir. Toplanan delillerle davacı-karşı davalı (koca)'nın kabul edilen kusurlu davranışı yanında, ayrıca başka bir kadınla yaşadığı bu suretle sadakat yükümlülüğünü (TMK.m.185/3) ihlal ettiği de sabit olmuştur. Bu durum kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. O halde davalı-karşı davacı (kadın)'ın maddi ve manevi tazminat (TMK.m.174/1-2) taleplerinin kabulü ile uygun miktarda tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.