Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/17754 K.2012/14071

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının ziynet alacağına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalı kocanın eşinin boğazına sarılarak "seni öldürürüm" dediği anlaşılmaktadır. Bu durumda; kocanın açıklanan şekildeki bir davranışıyla karşılaşan kadından, evlilik birliğini devam ettirmesi beklenemez. Taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

3-Toplanan delillerden; taraflarca imzalanan çeyiz senedinde belirtilen ev eşyalarının davacı kadına ait olduğu, davacı kadının ortak konuttan ayrılırken bu eşyaları götürmediği ve eşyaların ortak konutta kaldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda; bu çeyiz senedindeki ev eşyaları yönünden talebin kabul edilip, davacı kadına iadesi gerekirken; bu konudaki talebin de reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.