Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/17812 K.2012/13810

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı koca tarafından; kusur belirlemesi, velayet, kadının reddedilen tazminat talepleri nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmesi eşi ve ailesine borç olarak verilen paralar nedeniyle talep edilen maddi tazminat hakkında verilen karar yönünden; davacı-davalı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmanın fer'i (eki) olan tazminat taleplerinin kabul veya reddi halinde ayrıca vekalet ücretine karar verilemeyeceğinin tabii olmasına göre davacı-davalı kadının tüm; davalı-davacı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı koca eşinden, eşi ve ailesine verdiği borçlar nedeniyle 100.000 TL maddi tazminat talep etmiştir. Bu talep boşanmanın eki olan Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında bir tazminat değildir. Dava dilekçesiyle alınan başvurma harcı dilekçedeki bütün bağımsız talepleri kapsar. Başvurma harcı alınmıştır. Ancak, davalı-davacı kocanın açıklanan boşanmanın eki olmadığı belirtilen tazminat (alacak) talebi ayrıca nispi harca tabidir.

Bu talep yönünden nispi peşin harç alınmamıştır. Bu amaçla davalı-davacıya maddi tazminat talebiyle ilgili nispi peşin harcı yatırması için süre verilmesi (Harçlar Kanunu m. 30-32) harç tamamlandığı takdirde, bu taleple ilgili görev yönü de düşünülüp işin esasına girilmesi aksi halde Harçlar Kanununun 32. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekirken, bu konuda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.