Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/17864 K.2012/26623

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 9.11.2012 günü temyiz eden davalı-davacı E.N. Ç. vekili Av. ...ve karşı taraf davacı-davalı A.Ç.vekili S.Ç.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden, davalı-davacı kadının annesinin eşini aşağılamasına sessiz kalmak şeklindeki kusuruna karşılık davacı-davalı kocanın da yurt dışına giderken müşterek evin bulunduğu binanın apartman görevlisine eşini müşterek eve almaması yönünde talimat vererek eşinin müşterek eve girmesini engellediği anlaşılmaktadır. Boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylar karşısında davalı-davacı kadın da dava açmakta haklıdır. Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesi koşulları gerçekleşmiştir. Davalı-davacı kadının boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.