Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/18062 K.2012/14475

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın tedbir nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kocanın kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakasına yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

a) Davacı -davalı kocanın ağır kusurlu olduğu belirtilerek boşanmaya karar verilmişse de, yapılan soruşturma ve toplanan delilerden; davacı-davalı kocanın eşine hakaret ettiği ve "alın ablanızı gidin" diyerek eşini kovduğu, tedavi süresince eşine destek olmadığı, davalı-davacı kadının ise kocaya ağır hakaretler ettiği, evlilik tarihinden bu yana yapılan tedaviye rağmen kocası ile cinsel birliktelik sağlayamadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda tarafların aynı derecede kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Eşit kusurlu eş yararına tazminatlara karar verilemez (TMK.m.174/1-2). Hal böyle iken, eşit kusurlu davalı-davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminat verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

b-Toplanan delillerden, her iki tarafın da çalıştığı ve gelirlerinin birbirine yakın olduğu anlaşılmaktadır. Ekonomik ve sosyal durumları ile mevcut gelir durumları dikkate alındığında Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının gerçekleşmediği anlaşılmaktadır. Bu yön nazara alınmadan davalı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi de doğru olmamıştır.