Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/18371 K.2012/15042

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı koca tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat talebi ve nafakalar, davalı-davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, ve reddedilen maddi ve manevi tazminat talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2- Davalı-davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Aksine ciddi ve inandırıcı delil bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır. Olaylara çok yakın tanık sözlerine değer verilmemesi doğru olmamıştır. Eşine şiddet uygulayıp ona hakaret eden davacı-davalı koca, evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülükleri ihmal edip kocasına hakaret eden davalı-davacı kadına göre boşanmaya neden olan olaylarda daha ağır kusurludur. Durum böyleyken, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir