Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/1849 K.2012/7294

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından, her iki boşanma davası, davalı-davacı kadın tarafından ise maddi-manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 27.03.2012 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı U.B.. vekili Av. A. Ç..ile karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı E. B..vekili Av. Ö. T..geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın kendi boşanma davasına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kocanın, kadının kabul edilen boşanma davasına ilişkin temyizinin incelenmesine gelince;

Davalı-davacı asilin 18.05.2010 günlü oturumdaki ifadesinden de anlaşılacağı üzere davalı-davacı kadın tanıklarınca anlatılan olaylardan sonra tarafların Dubai’de bir araya gelerek evlilik birliğini devam ettirdikleri anlaşılmaktadır. Bu durumda önceki olaylar affedilmiş en azından hoşgörüyle karşılanmıştır. Ayrılık öncesi olaylar ise davalı-davacı kadından duyuma dayalı olup itibar edilemez. Davalı-davacı kadının boşanma davasının da reddi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulü doğru görülmemiştir