Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/18504 K.2012/15549

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma"davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Toplanan delillerden, davacı-davalı kocanın eşine sürekli şiddet uyguladığı, tehdit ve hakaret ettiği, aşağıladığı ve güven sarsıcı davranışta bulunduğu buna karşılık; davalı-davacı kadının da güven sarsıcı davranışta bulunduğu, eşine hakaret ettiği, müşterek çocukla ilgilenmeyerek birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Tarafların kusurları dikkate alındığında davacı-davalı kocanın ağır kadının ise daha az kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen olaylar karşısında davacı-karşılık davalı koca da dava açmakta haklıdır.

Davacı-davalı kocanın davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiş olup kocanın boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.