KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2011/1851 E., 2011/23830 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Kadıköy 3. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 25.11.2010
- Numarası
- Esas no:2009/766 Karar no:2010/976
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı koca tarafından; kadının boşanma davası, kadın yararına takdir edilen manevi tazminat, kendi tazminat talebi hakkında verilen hüküm, vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle her iki boşanma davası kabul edildiğine göre, yerel mahkeme kararının hüküm sonucunun (8.) bendinde gösterilen yargılama giderlerinin, davalı-karşı davacı tarafından yapılan ve diğer taraftan tahsiline karar verilen giderler olup, bu giderlerin "davalı-karşı davacı" tarafından yapılan giderler yazılacakken "davacı-karşı davalının" yaptığı giderler olarak yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre davalı-karşı davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Davacı-karşı davalı kadın, dava dilekçesiyle boşanmayla birlikte davalı-davacının tamamen kusurlu olduğunu belirterek 20.000 TL. manevi tazminat talep etmiş, mahkemece de talep edilen miktar hüküm altına alınmıştır. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle davacı-karşı davalı da kocasına hakaret etmekten kusurlu bulunmuş mahkemece de kadının bu kusuru kabul edilmiştir. O halde, davacı-karşı davalının gerçekleşen müterafık kusuru dikkate alınarak, manevi tazminattan makul miktarda tenkis yapılması gerekir. Bu yön gözetilmeden talebin tamamının kabul edilmesi doğru bulunmamıştır.
3-Hüküm taraflara muzaf olarak verilir. Vekalet ücreti de davanın tarafları lehine hükmedilir. Bu husus gözetilmeden davalı-karşı davacı koca yararına takdir edilen vekalet ücretinin "vekiline ödenmesine" karar verilmesi doğru bulunmamıştır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2011/1851, K. 2011/23830, 28 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama