Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/1873 K.2011/22907

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Mahkemece davalı koca ağır kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden tarafların birbirlerine sürekli hakaret ettikleri, davalı kocanın, eşini evden kovduğu, davacı kadının da boşanma hükmü kesinleşmeden güven sarsıcı davranışlar içerisine girdiği, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulünün gerektiği anlaşılmaktadır.

Durum böyleyken, mahkemece kocanın daha fazla kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de, tarafların aynı oranda kusurlu oldukları gerçekleştiğine göre, verilen boşanma kararı bu sebeple sonucu itibarıyla doğru olup, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş (HUMK.md.438/son) ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Davalının boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olduğu gerçekleşmediğine göre, davacının Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi kapsamında olan maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi gerekirken yazılı şekilde maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.