Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/18799 K.2012/14831

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, kadın lehine verilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile kocanın reddedilen tazminat istekleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın, kadın lehine takdir edilen tedbir nafakasına ilişkin temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı-davacı kocanın kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve reddedilen tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Taraflar eşit kusurlu kabul edilerek her iki tarafın boşanma davasının kabulüyle boşanmaya karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı-davacı kocanın kızkardeşi ile davacı-karşı davalı kadının erkek kardeşinin evliliklerinin boşanmayla sonuçlanması nedeniyle 1999 yılında davalı-karşı davacı kocanın, eşinin ailesiyle görüşmesini istemediği, aksi halde ailesinin evine göndereceğini söylediği, ancak evlilik birliğinin devam ettiği, bu olaydan sonra davalı-davacı kocadan kaynaklanan boşanmayı gerektirir maddi bir hadisenin varlığının kanıtlanmadığı,

davacı-davalı kadının ise kocasına iftira atıp müşterek kız çocuğuna taciz etmekle suçladığı, boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyleyken tarafların eşit kusurlu kabul edilerek davacı-davalı kadın lehine yoksulluk nafakası takdir edilmesi ve koca lehine Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi gereğince tazminat verilmemesi doğru değildir.