Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/18900 K.2012/15860

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından; kocanın boşanma davası, tazminat ve nafaka miktarı yönünden, davalı-karşı davacı koca tarafından ise; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmolunan tazminatlar, kendisinin reddedilen manevi tazminat talebi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalı kadın vekili 10.05.2012 tarihli dilekçesi ile kocanın boşanma davasına yönelik temyizden feragat ettiğinden, bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2-Tarafların diğer temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı- karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit derecede kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına tazminata hükmedilemez (TMK.m.174/1-2). Bu yön nazara alınmadan, davacı-karşı davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminat takdir edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.