Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/18916 K.2012/15873

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı koca tarafından, her iki davaya yönelik, davacı-karşı davalı kadın tarafından ise tazminat ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı kocanın ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı-davalı kadın lehine hükmolunan manevi tazminata esas alınan, kocanın, kadının kız kardeşine yönelik tacizde bulunması eyleminden sonra tarafların evlilik birliğinin uzunca bir süre daha devam ettiği, dolayısıyla kadının, kocanın bu eylemini affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığı anlaşılmaktadır. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olaylar nedeniyle manevi tazminata hükmedilemez.

Evlilik birliğinin devamı süresince davalı-davacı kocadan kaynaklanan davacı-davalı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde başkaca maddi bir hadisenin varlığı da kanıtlanamamış, Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları kadın lehine oluşmamıştır. Davacı-karşı davalı kadının manevi tazminat isteminin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.