Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/19061 K.2012/13916

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından; maddi tazminat ve nafakaların miktarı, manevi tazminat talebinin reddi, davalı (koca) tarafından ise tümü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Toplanan delillerden davalı kocanın, davacının yakınlarına "bana annem, yengelerim lazım kapı orada çekip gidebilir" diyerek eşini aşağılayıp, istemediği yönünde beyanda bulunduğu, bu durumun kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları kadın lehine oluşmuştur. O halde davacı kadın lehine uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, reddi doğru olmamıştır.

3- Davacı, ziynet eşyasının davalı da kaldığını ileri sürmüş, davalı ise onun tarafından götürüldüğünü savunmuştur. Davacı ziynet eşyalarını elinden zorla alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, ispat edememiştir. Davacının ziynet alacağına ilişkin davasının reddi gerekirken kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.