Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/19695 K.2012/16299

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın temyiz itirazları yersizdir. 2- Davacı-davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve toplanan delillerle; tarafların birbirlerine karşılıklı olarak hakaret ettikleri, her iki tarafın da güven sarsıcı davranış içine girdikleri; davalı-davacı kocanın ayrıca eşine fiziksel şiddet uyguladığı da anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında; her iki tarafda kusurlu olmakla birlikte, davalı-davacı kocanın eşine göre daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Her iki tarafda boşanma isteğiyle dava açmış olmasına ve gerçekleşen olayların yıkıcı etkisi karşısında, evliliğin devamında korunmaya değer bir yarar kalmamıştır.

Bu durumda; davacı-davalı kadının, kocanın açtığı boşanma davasına karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşulları oluştuğundan; davalı-davacı kocanın boşanma davasının kabulüne karar verilmiş olması, sonucu itibariyle isabetli olmakla birlikte, gerekçesi yerinde olmamıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/son maddesi uyarınca hüküm sonucu doğru olup da, gerekçesi buna uygun değil ise, hükmün gerekçesinin değiştirilip onanmasına karar vermek gerekeceğinden; boşanma hükmünün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiş; buna bağlı olarak da davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.

3- Yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple boşanma da davalı-davacı koca daha ağır kusurlu olduğuna göre; boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan davacı-davalı kadın yararına, gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumları ile kusur dereceleri dikkate alınarak uygun miktarda maddi (TMK. md. 174/1) ve manevi (TMK. mdr.174/2) tazminat takdiri gerekirken davacı-davalı kadının bu isteklerinin reddedilmesi isabetsiz olmuş;