Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/1974 K.2011/5151

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın kendi davasının reddine dair temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kocanın davacı-davalı kadının boşanma davasına yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Toplanan delillerden, davanın 10.6.2004 tarihinde açıldığı; davadan sonra tarafların biraraya geldiği ve davacı-davalı kadının kocasıyla ilişkisinden hamile kaldığı; tarafların müşterek iradeleri ile 14.3.2005 tarihinde çocuğu kürtajla aldırıp bu hamileliği sonlardıkları anlaşılmaktadır. O halde, tarafların açıklanan bu davranışları ile davadan önceki olayları affettikleri, en azından hoşgörü ile karşılamış oldukları kabul edilmelidir. Bu şekilde affedilmiş sayılan önceki olaylar boşanma nedeni olarak kabul edilemez. Bu nedenle davanın reddi gerekirken; yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.