Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/19845 K.2012/16077

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi, ziynet alacağı, tazminatlar ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı (kadın) tarafından harcı verilerek usulüne uygun olarak açılmış bir karşı dava olmadığı halde, varmış gibi her iki davanın kabulü ile boşanmaya karar verilmesi ve taraflar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmekte ise de bu hususta temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı (kadın) tarafından harcı verilerek usulüne uygun olarak açılmış bir ziynet alacağı davasının bulunmamasına göre davalı (kadın) 'ın tüm, davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı drışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Mahkemece davacı (koca) kusurlu kabul edilerek boşanmaya ve kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden evlilik birliğini çekilmez hale getirir, davacı (koca)'ya yüklenecek kusurlu bir davranışın varlığı kanıtlanamamıştır. Gerçekleşen bu durum gözetilmeden davacının boşanmaya sebep olan olaylarda kusurlu kabul edilmesi doğru olmadığı gibi bu kusur belirlemesine bağlı olarak davalı (kadın) lehine maddi ve manevi tazminata (TMK. md. 174/1-2) hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.