Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/19927 K.2012/16053

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından, her iki dava yönünden; davacı-davalı (koca) tarafından ise, manevi tazminat miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı-davacı (kadın)''ın güven sarsıcı davranışlar içine girdiği, davacı-karşı davalı kocanın ise eşine fiziksel şiddet uygulamayı alışkanlık haline getirdiği, böylece tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı ve bu sonucun gerçekleşmesine neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu kabul edilmelerinin gerektiği anlaşılmaktadır. Olayların akışı karşısında davalı-karşı davacı kadın da dava açmakta haklıdır. Bu durumda; boşanmaya (TMK.md.166/1) davalı-davacı (kadın)'ın karşı davası da kabul edilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken; sadece davacı-davalı (koca)'nın davasının kabul edilip kadının karşı davasının reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.