Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/20222 K.2012/16408

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından, tamamına yönelik olarak; davacı (kadın) tarafından da, çocuk için takdir edilen iştirak nafakasının miktarı, çocukla baba arasında tesis edilen kişisel ilişki, maddi tazminatın miktarı, manevi tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı “daha fazla kusurlu” kabul edilmiştir. Davalının, eşinin hastalığı ile ilgilenmediği, eşini ve çocuğunu “evi terk edin” diyerek kovduğu ve eşinin aile yakınlarına ağza alınmayacak sözler söylediği, yapılan soruşturma ve toplanan delillerle gerçekleşmiştir. Davalının gerçekleşen ve boşanmaya sebep olan bu eylemleri, kadının kişilik haklarına saldırı oluşturur. Bu durumda davacı yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi gereğince uygun miktarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, isteğin reddi doğru bulunmamıştır.