Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/20374 K.2012/19190

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm boşanma davasının reddi kararı kocanın talep ettiği manevi tazminat isteği, tedbir nafakası ve hüküm altına alınan ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı koca tarafından usulüne uygun olarak harcı verilerek açılmış bir boşanma davası ve karşı davanın bulunmadığı, Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesinde düzenlenen anlaşmalı boşanma koşullarının oluşmadığı gibi, kocanın manevi tazminat iseteği Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesine dayalı olup boşanma hükmü verilmesi halinde değerlendirileceğinin tabii bulunmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersiztir

2- Davacı, dava dilekçesinde talep ettiği bileziklerin bedeli için fazlaya dair haklarını saklı tutarak 100 TL. istemiş, daha sonra 25.02.2010 tarihinde bu isteği ıslah dilekçesiyle 6000 TL.'ye yükseltip harcını ikmal etmiştir. Davanın kabulü üzerine ziynet alacağının tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru değil ise de bu yön yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.