Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/2054 K.2011/17259

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden davacı ile davalı Metin'in 1992 yılında evlendikleri, çalışma amacıyla yurt dışında yaşadıkları, Türkiye'ye geldiklerinde dava konusu evde kalıp, yaşamsal faaliyetlerinin merkezi haline getirdikleri, Türkiye'de başka konutlarının olmadığı ve böylece taraflarca bu taşınmazın Türkiye'de aile konutu olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. Davalı kocanın davacının açık rızası bulunmaksızın aile konutunu arkadaşı davalı Şenol'a sattığı, davalı Şenol'unda bu durumdan haberdar olduğu ve iyiniyetli sayılamayacağı kanıtlanmıştır. Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça aile konutunu devredemez. (TMK.m.194/1) Gerçekleşen bu durum karşısında davacının davasının kabulü gerekirken; yazılı şekilde ret hükmü kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.