Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/20594 K.2012/15734

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı lehine tedbir nafakası takdir edildiğinin ve davalı-davacı kadının yoksulluk nafakası ve Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi anlamında maddi tazminat talebi olmadığının anlaşılmasına göre aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı kocanın açtığı ilk boşanma davasının reddinin kesinleşmesinden sonra eşine hakaret mesajları çeken davalı-davacı kadının kusuruna karşılık; ilk boşanma davasını açarak boşanmaya sebebiyet veren, birlik görevlerini yerine getirmeyen, eşine hakaret eden, güven sarsıcı davranışlarda bulunan davacı-davalı kocanın daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle iken taraflar eşit kusurlu kabul edilip, davalı-davacı kadının manevi tazminat isteminin reddi doğru görülmemiştir.

3-Davalı-davacı kadının maddi tazminat talebi Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında değildir. Davalı-davacı kadının karşı davasında yatırdığı başvurma harcı dilekçedeki tüm talepleri kapsar. Bu halde mahkemece maddi tazminat istekleri ile ilgili nispi harcın tamamlattırılıp (Harçlar Kanunu md. 30-32) işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, nispi harcın yatırılmadığından bahisle hüküm kurulmasına yer olmadığına şeklinde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.