Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/20651 K.2012/21231

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda mahalli mahkemece verilen yukarıda tarih ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı koca tarafından tümü ve davacı- davalı vekilince tazminatlar yönünden adli yardım isteminde bulunularak temyiz edilmesi üzerine, öncelikle davacı-davalının adli yardım talebi yönünden dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

1)Davacı-davalı vekili 07.10.2011 tarihli dilekçesinde müvekkilinin temyiz harcı ve posta giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını bildirip, mali durumuna ilişkin belgeler ekleyerek adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında yapılırsa bu talep Yargıtay'ca incelenir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davacı-davalı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde sunulan belge dosya kapsamına göre davacı-davalının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama ve temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat uyandırmaya yeterli görülmediğinden davacı-davalının adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Hükmü temyiz eden davacı-davalı vekili temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz harcını yatırmadığından ve harç ödenmedikçe mütakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmektedir.