Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/20940 K.2012/16629

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, velayet ve nafakalar yönünden; davalı-davacı koca tarafından ise tedbir nafakaları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Müşterek çocuk D.2006 doğumlu olup yaşı gereği ana bakım ve şefkatine muhtaçtır. Davanın devamı sırasında da tedbiren anneye teslimine karar verilmiş ve anne yanında kalmıştır. Anne yanında kalmaya devam etmesinin çocuğun bedeni, fikri, ahlaki gelişmesine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı deliller bulunmadığı ve hemen meydana gelecek tehlikelerin varlığı da ispat edilmediği halde Türk Medeni Kanununun 182, 336/2 maddeleri uyarınca babanın velayetine bırakılması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davanın açıldığı sırada müşterek çocuk D.'nın davalı-davacı baba yanında bulunduğu, mahkemece 28.04.2010 tarihinde verilen ara kararla anneye teslim edildiği anlaşılmaktadır. Tedbir nafakasına bu tarihten itibaren hükmolunması gerekirken dava tarihinden itibaren verilmesi de doğru bulunmamıştır.