Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/21005 K.2012/16701

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre; davalı-davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yoksulluk nafakası ve velayet yönünden temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, her ne kadar tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilmişse de; yapılan araştırma ve toplanan delillerden, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davacı-davalı kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı hareket ettiği; buna karşılık davalı-davacı kocanın da birlik görevlerini ihmal ettiği anlaşılmaktadır. Tarafların gerçekleşen bu kusur durumlarına göre; boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı kadının daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken; mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine göre de davalı-davacı kocanın maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK.md.174/2) tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Velayet düzenlemesi; boşanma kararının bir sonucu olduğundan; velayete tabi çocuk için kararlaştırılan iştirak nafakasına boşanma hükmünün kesinleşmesinden geçerli olarak karar verilmesi gerekir. Bu nedenle, iştirak nafakasının dava tarihinden başlatılması doğru olmamıştır.