Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/21098 K.2012/17076

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden, davalı-davacı kocanın, ailesinin eşine baskı yapmasına sessiz kaldığı, ailesinin isteklerini eşine kabul ettirmek amacıyla birlik görevlerini yapmadığı, eşini tehdit ettiği ve aşağıladığı, davacı-davalı kadının da eşine ağır sözlerle hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir.

Taraflar arasında gerçekleşen olayların niteliği ve her iki tarafın da boşanma isteğiyle dava açması karşısında evliliğin devamında yarar kalmamıştır. Bu durumda; davalı-davacı kocanın karşı davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleştiğinden boşanmaya davalı-davacı kocanın boşanma davasının da kabulü suretiyle karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.