Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/21290 K.2012/16968

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı, haklı görülerek boşanma davası kabul edilmiş ve mahkemece "davalı ağır kusurlu bulunmuştur. Talebi doğrultusunda boşanma kararı verildiğine göre, davacının hükmün boşanmaya ilişkin kısmını temyiz etmekte hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının açıklanan sebeple reddine karar verilmesi gerekmiştir (HUMK m.427/1).

2-Davacının hükmün diğer yönlerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.