Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/21437 K.2012/16885

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından; ziynet alacağı davası yönünden, davalı tarafından ise boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadının ikinci tanık listesinde bildirdiği tanık S. K.'ün beyanının sonuca etkili olmadığının anlaşılmasına göre davalının temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı ziynet alacağı davasına ilişkin talebini dava dilekçesinde belirtmiş ve mahkemenin 18.01.2008 tarihli ara kararı gereği 31.03.2008 tarihinde 288 sıra nolu sayman mutemet alındısı ile bu isteğine yönelik 64.00 TL nisbi harcı tamamlamıştır. Dava dilekçesi verilirken yatırılan başvurma harcı dava dilekçesindeki tüm talepleri kapsar. Bu husus gözetilmeden mahkemece ziynet eşyaları hakkında usulune uygun harcı verilerek açılmış bir davanın bulunmadığından bahisle ziynet alacağı davası ile ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru bulunmamıştır.