KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2011/21473 E., 2012/31294 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Yalova Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 29.9.2011
- Numarası
- Esas no:2011/140 Karar no:2011/617
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Davacı, davalı kadının kusuruyla boşandıklarını, ileri sürerek kendisi tarafından yapılan düğün masrafları, hediyeler ve takılan ziynetlerin aynen olmaz ise bedelinin tahsilini, evliliğin sona ermiş olması nedeniyle de manevi tazminat isteğinde bulunmuştur.
Yalova Aile Mahkemesinin 11.11.2010 tarih 2010/475-752 karar sayılı ilamı ile davalı kadının davacı kocaya onursuz demek suretiyle hakaret ettiği, evden kovduğu ve bir daha eve almadığı için kusurlu bulunarak boşanmalarına karar verilmiş ve karar 19.12.2010'da kesinleşmiştir.
Olayları açıklamak taraflara hukuki nitelendirme hakime aittir (HUMK.md.76, 6100 sayılı HMK.md.33). İstek Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesinde düzenlenen boşanma sebebi olarak kabul edilen olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği iddiasına dayalı, manevi tazminat talebine ilişkindir. O halde, davacının talebinin Türk Medeni Kanununun 174/2. madde kapsamında olduğu gözetilerek; kesinleşen boşanma kararında, davalıya kusur olarak yüklenilen ve boşanma sebebi olarak kabul edilen olaylar, davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğinden; davacı yararına uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekirken; yasaya uygun olmayan gerekçeyle bu talebin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.
2-Davacının ziynetler ile ilgili isteği "bağışlananın geri alınması" (Türk Borçlar Kanunu m.295); düğün için yapılmış giderlere yönelik isteği ise "sebepsiz zenginleşme"ye (Türk Borçlar Kanunu md.77 vd.) dayanmaktadır. Bu talepler 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından kaynaklanmamaktadır. Genel hükümlere dayalı bu talebe ilişkin davada Asliye Hukuk mahkemesi görevlidir. Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması zorunludur. Gerçekleşen bu durum karşısında görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2011/21473, K. 2012/31294, 24 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama