Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/21789 K.2012/16925

Taraflar arasındaki "boşanma", "karşı boşanma", "ziynet alacağı" ve "eşya alacağı" davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından; ziynet eşyaları yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; her iki boşanma davası, reddedilen eşya davası, reddedilen tazminat talepleri, nafaka miktarı ve koca yararına eşya davasında reddedilen kısım için verilen vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının ise eşya davası ve koca yararına hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının boşanma davaları ve fer'ilerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece karşı davanın boşanma istemini içermediği gerekçesiyle "karar verilmesine yer olmadığı" kararı verilmiş ise de, davalı-davacı kadın, verdiği 17.12.2010 tarihli karşı dava dilekçesinin talep bölümünde "karşı boşanma davamızın kabulüne karar verilsin" demek suretiyle boşanma talebini açıkça dile getirmiştir. Açıklanan nedenlerle davalı-davacı kadının boşanma davası hakkında işin esasına girilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.