Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/22034 K.2012/19438

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı koca tarafından; kusur belirlemesi, maddi tazminat, nafakalar yönünden, davalı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, manevi tazminat ile nafakaların ve maddi tazminatın miktarı, yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kocanın tüm, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, mahkemenin de kabulünde olduğu gibi davacı kocanın, eşine "şerefsiz defol git" şeklinde sözler söyleyerek hakaret edip evden kovduğu, bağımsız konut temin etmediği, davalı kadının ise eşine hakaret ettiği boşanmaya neden olan olaylar da davacı kocanın daha ziyade kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Davacının boşanmaya neden olan bu davranışları davalı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir.

Türk Medeni Kanununu 174/2. maddesi koşulları davalı yararına oluşmuştur. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK.4, TBK. 50,51,52,58,) dikkate alınarak davalı yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.