Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/22164 K.2012/17449

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı kadın tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-karşı davalı kocanın eşine telefonla mesaj yollayıp kendisini dinen boşadığını söyleyip, eşine "bundan sonra dünya ahiret bacımsın" dediği, buna karşılık, davalı-karşı davacı kadının da kendi inanç temelinde hareket etmeleri için eşine ve çocuklarına bu konuda baskı yapıp kısıtlamalar getirdiği anlaşılmaktadır.

Bu halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflar eşit derecede kusurlu olup, davalı-karşı davacı kadın da boşanma davası açmakta haklıdır. O halde; boşanmaya davalı-karşı davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının da kabulü (TMK.md.

166/1) suretiyle karar verilmesi gerekirken, isteğin reddi doğru bulunmamıştır.