Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/22958 K.2012/17849

Taraflar arasındaki boşanma ve karşı boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından; kendi davası, kusur belirlemesi, kadın yararına takdir edilen tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından da kusur belirlemesi, nafakaların miktarı, reddedilen manevi tazminat, maddi tazminatın miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Toplanan delillerden, mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, kayınvaledisinin kadını dövdüğü kocanın ise buna kayıtsız kaldığı, "annemin yanında kalırsa kalır yoksa bu iş biter" diyerek davalı-davacı kadını, kocanın annesinin yanında kalmaya zorladığı anlaşılmaktadır. Davacı-davalının gerçekleşen bu davranışı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Davalı-davacının ağır yada eşit kusuru bulunmamaktadır. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları kadın yararına gerçekleşmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4 BK. 42,43,44,49) dikkate alınarak davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

.