Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/23038 K.2012/17889

Davacı tarafından davalı aleyhine açılan "boşanma" ve "nafaka artırımı" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava, Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesinde yer alan “fiili ayrılık” sebebine dayandığı halde, aynı Yasanın 166/1. maddesine dayanılarak boşanma kararı verilmesi doğru değil ise de; daha önce davalı tarafından açılan boşanma davasının reddine ilişkin karar 05.12.2007 tarihinde kesinleşmiş olup, bu tarihten başlayarak üç yıl geçtiği ve bu süre içinde taraflar arasında ortak hayatın yeniden kurulmadığı toplanan delillerle gerçekleştiğine göre, verilen boşanma kararı bu sebeple sonucu bakımından doğru olmuş, davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları açıklanan sebeple yerinde görülmemiş, dosyadaki yazılara,

kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre, davalın maddi tazminata ve nafakaya ilişkin temyiz itirazları ile davacının sair yönlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibarıyla doğru olan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

2-Davacının yargılama giderlerine ilişkin temyizinin incelenmesine gelince; Açıkça vazgeçilmedikçe dava dilekçesinde yargılama gideri istenmese bile davacının yapmış olduğu yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar vermek gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.