Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/23150 K.2012/18070

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından; manevi tazminatın miktarı ve reddedilen maddi tazminat, davalı koca tarafından ise; kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen manevi tazminat ve karar verilmesine yer olmadığına kararı verilen ziynetlerle ilgili vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dinlenen bir kısım tanıklar davalı kocanın cinsel sorunları olduğu ve tedaviden kaçındığını belirtmişlerse de davacı kadının bu sorunların cinsel ilişkinin başarılamamasına ve kocanın cinsel ilişkiden kaçınmasına neden olduğuna ilişkin bir iddiası bulunmamaktadır. Ancak toplanan delillerle davalı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Davacı kadına yüklenebilecek bir kusurlu davranış ise kanıtlanamıştır.

Bu durumda; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmaya neden olaylarda birlik görevlerini ihmal eden davalı koca tamamıyla kusurludur. Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesinde düzenlenen boşanmanın eki olan maddi tazminat eşin boşanma nedeniyle uğrayacağı mevcut ve beklenen zararlarının karşılığıdır. Davacı kadın boşanmakla en azından kocasının desteğini yitireceğinden maddi zarara uğrayacağı tabidir.

Tazminat talep eden eşin avukatlık mesleğini icra etmesi tek başına maddi tazminat verilmemesini gerektirmez. Durum böyleyken, mahkemece davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat (TMK.m.174-1) takdiri gerekirken; bu talebin yetersiz gerekçeyle reddi doğru olmamıştır.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı gibi; tamamen kusurlu olan davalı kocanın boşanmaya neden olan kusurlu davranışının birlik görevlerini ihmal etme şeklinde gerçekleşmesine ve bu davranış davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediğinden Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmadığı halde; mahkemece davacı kadın yararına manevi tazminat taktiri isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.