Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/23182 K.2012/17489

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden, boşanmaya neden olan olaylarda alkollü içki almayı alışkanlık haline getirip, aldığı alkolün etkisiyle eşine ve müşterek çocuğa şiddet uygulayıp, hakaret eden ve eşine "böğrünü deşerim" diyerek tehditte bulunan davalı-davacı kocanın, birlik görevlerini yerine getirmeyen ve eşine hakaret eden davacı-davalı kadına göre daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece bu yön nazara alınmadan tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak da davacı-davalı kadının maddi (TMK m. 174/1) ve manevi tazminat (TMK m. 174/2) isteklerinin reddi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.