Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/2332 K.2012/605

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm asıl ve karşı davada boşanma ile boşanmanın ekleri yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı kocanın kendi davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kadının davasına yönelik temyizine gelince;

Davalı-karşı davacı kadın 3.9.2009 tarihli karşı dava dilekçesinde açıkça boşanmak istemediğini, kocanın davasının reddine, karar verilmesini, boşanma halinde ise; birlikte edinilen ev ve araç üzerinden 1/2 hisse ile 10.000 TL. tazminat (daha sonra TMK.174/1-2 kapsamında 5000 TL. maddi, 5000 TL. manevi olarak açıklamıştır) verilmesini, bu şartlarla boşanmayı kabul edeceğini, nafakanın da devamını istemiştir.

Karşı dava dilekçesinde boşanma isteği yoktur. Talep mal rejiminin tasfiyesi ile boşanmanın eki niteliğinde olup harca tabi olmayan ve davalı sıfatıyla yazılı veya tutanağa geçirilmek suretiyle sözlü olarakta istenmesi mümkün maddi ve manevi tazminat (TMK.md.174/1-2) ile tedbir ve yoksulluk nafakası (TMK.md.169, 175) isteğine ilişkindir.

Bu yön nazara alınmadan karşı dava yönünden boşanma hükmü kurulması usul ve yasaya aykırıdır.