Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/2492 K.2012/9889

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.04.2012 günü duruşmalı temyiz eden davacı E.A. ile vekili Av. C. K.ve karşı taraf davalılardan E. K. vekili Av. S.D. geldi. Diğer davalı E. K. ile vekilleri Av.P. Ö. ile Av. C. G. gelmediler. Yine duruşmalı temyiz eden müdahil H.. K. ile vekili gelmediler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, dava konusu olan Esentepe'deki daireye yönelik temyiz istemleri yersizdir.

2-Dava mirasta denkleştirme olmadığı takdirde tenkise ilişkindir. Toplanan deliller, tanık ifadeleri ve tüm dosya kapsamından ..'deki otel, İstanbul ve ..'deki minübüsler ve .. .... plakalı otomobilin edinilmesinde davalıların bu malvarlığını edinecek mali güçlerinin bulunmadığı, bu malvarlığını davalılara mirasbırakanın kazandırdığı, davalıların bu malvarlığını mirasbırakanın vermiş bulunduğu kuruluş sermayesi ile edindikleri anlaşılmaktadır.

Mirasbırakanın çeyiz veya kuruluş sermayesi vermek ya da bir malvarlığını devretmek veya borçtan kurtarmak ve benzerleri gibi karşılık almaksızın altsoyuna yapmış olduğu kazandırmalar aksi mirasbırakan tarafından açıkça belirtilmiş olmadıkça, denkleştirmeye tabidir (TMK. md.669/2). Yapılan kazandırmanın miras payına mahsuben olmadığını kanıtlama yükümlülüğü, kazandırmadan yararlanan altsoya düşer.

Davalılar, yapılan kazandırmanın miraspayına mahsuben olmadığını kanıtlayamamışlardır. O halde, davalılara yapılan bu kazandırmalar iadeye tabidir. Mirasta denkleştirme koşulları gerçekleştiğine göre.

Türk Medeni kanununun 671. maddesi gereğince işlem yapılması, geri vermekle yükümlü olan davalıların aynen geri vermeyi tercih etmesi durumunda, davalılara yapılan kazandırmaların terekeye iadesi ile yetinilmesi, davalıların tercih hakkını para iadesi yönünden kullanması durumunda, bu halde denkleştirmenin, kazandırmanın denkleştirme anındaki değerine göre (TMK. md. 673/1) yapılması gerektiği de gözetilerek, buna uygun hüküm kurulması gerekirken açıklanan yönde işlem yapılmadan yazılı gerekçe ile davanın tamamen reddi doğru görülmemiştir.