Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/2627 K.2012/866

Taraflar arasındaki davanın birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının nafakanın kaldırılması ve azaltılması davasının reddine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının boşanma davasının reddine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı koca tarafından açılan ve ret ile sonuçlanan ilk boşanma davasının (Konya 1. Aile Mahkemesinin 2003/394 esas, 2003/2161 karar sayılı dosyası) 30.01.2004 tarihinde kesinleştiği, davacının bu davaya dayanarak 16.03.2009 tarihinde Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi gereğince eldeki davayı açtığı, ilk boşanma davasının kesinleşme tarihi ile bu davanın açılma tarihi arasında yasanın aradığı üç yıllık sürenin dolduğu anlaşılmaktadır.

Davacı koca tarafından, reddedilerek kesinleşen boşanma davasından sonra ikinci bir boşanma davasının açılmış olması (Konya 3. Aile Mahkemesinin 2007/1008 Esas, 2008/795 Karar sayılı dosyası) ilk davanın kesinleşmesinden itibaren işleyen süreyi kesmeyeceği gibi, ilk davanın fiili ayrılık nedenine dayalı olarak açılan boşanma davasına (TMK. md. 166/son) esas alınmasını da engellemez. Türk Medeni Kanununun 166/son maddesindeki boşanma koşulları gerçekleşmiştir. Açıklanan nedenlerle davanın kabulü gerekirken, yazılı şekilde ret kararı verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.