Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/3225 K.2012/1073

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı koca tarafından, kusur ve nafakalardan, davalı kadın tarafından, kocanın kabul edilen boşanma davası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Davalı kadının boşanma hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacının birlik görevlerini ihmal ettiği ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, davalının ise eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre davacı kocanın davalı kadına oranla “daha fazla “kusurlu kabul edilmesi gerekirken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de, az kusurlu olan davalının, davaya itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında davalı bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiş olmakla, verilen boşanma kararı, bu sebeple sonucu itibarıyla doğru olduğundan, davalının hükmün boşanmaya ilişkin kısmına yönelik temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmemiş,

boşanma kararının gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle onanması (HUMK.md.438/son) gerekmiştir.

2-Davacı kocanın tüm, davalı kadının diğer temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemeye gelince; Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kocanın tüm, davalı kadının diğer temyiz itirazları yersizdir.