Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/3239 K.2012/1081

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden, davacı-davalı kadının eşini sadakat yükümlülüğü konusunda kıskançlığa dayalı haksız suçlamada bulunduğu; buna karşılık davalı-davacı kocanın da eşini ortak konuttan kovduğu anlaşılmaktadır. Davalı-davacı kocanın cevap dilekçesindeki evliliği kurtarma yolunda çaba gösterildiğinin belirtilmesi, eşin kusurlu davranışları af veya hoşgörme niteliğinde olmayıp bir barışma görüşmesi yapılmasına yöneliktir.

Bu durumda, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına her iki tarafın belirtilen eşit kusurlu davranışlarının neden olduğu anlaşılmaktadır. Davacı-davalı kadının davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesindeki boşanma koşulları oluşmuştur.

Durum böyleyken, davalı-davacı kocanın davası yanında, davacı-davalı kadının davası da kabul edilmek suretiyle boşanma kararı verilmesi gerekirken; sadece kocanın davasının kabul edilip, davacı-davalı kadının davasının reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.