Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/3309 K.2012/1229

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki tarafın davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın ziynetlere yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kocanın boşanma davalarına ilişkin temyizine gelince;

Yapılan soruşturma toplanan delillerle, davalı-davacı kocanın eşine şiddet uyguladığı, buna karşılık davacı-davalı kadının da eşine sürekli ağır hakaretler ettiği, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı koca da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın davasının da, kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/1.) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.