Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/3459 K.2012/10199

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı kadın boşanmış olduğu kocasının soyadı olan Ö..soyadının kullanılmasına izin verilmesi talebiyle (TMK.md.173) dava açmıştır. Mahkemece son celseye kadar dava vasfı da bu şekilde kabul edildiği halde, son celse Nüfus İdaresi temsilcisi ile Cumhuriyet Savcısını davaya dahil ederek davanın Nüfus Hizmetleri Kanunundan kaynaklanan soyadı değişikliği olduğu gerekçesiyle Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı kadın dava dilekçesinde ve duruşmadaki açıklamalarıyla davanın Türk Medeni Kanununun 173. maddesi uyarınca boşandığı eşinin soyadının kullanılmasına izin verilmesine ilişkin olduğunu beyan etmiştir. Dava Türk Medeni Kanununun 2. kitabından kaynaklanmakta olup 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 2. maddesi uyarınca Aile Mahkemesi görevlidir.

Aynı maddenin 2. bendinde de Aile Mahkemesi bulunmayan yerlerde Aile Mahkemesi sıfatıyla Asliye Hukuk Mahkemesince davaya bakılacağı düzenlenmiştir (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/6573-617 sayılı karar). Mahkemece dava vasfının Türk Medeni Kanununun 173. maddesinde düzenlenen davaya ilişkin olduğu dikkate alınarak Aile Mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devam edilerek işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.