Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/3945 K.2011/23511

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafakalar ve çeyiz eşyalarının iadesi yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-İhtarın hukuki sonuç doğurabilmesi için; ihtar isteğinden önceki dört ay içerisinde davet edilen eşin, haklı bir sebep olmaksızın birlik dışında yaşadığının gerçekleşmesi gerekir. İhtar kararının davalıya tebliğinden sonra iki aylık süre geçmedikçe de boşanma davası açılamaz (TMK.md. 164). Davalıya çekilen ihtar 26.08.2010 tarihinde tebliğ edildiği halde, davanın iki aylık süre dolmadan 18.10.2010 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. Bu hukuki duruma göre davacının terke dayalı davasının reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de; boşanma hükmü temyiz edilmediğinden bu husus bozma sebebi yapılmamış, yanlışlığa işaret edinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a)Toplanan delillerden davalı tarafından harcı verilerek usulüne uygun biçimde açılmış dava ve karşı davasının bulunmadığının anlaşılmasına göre ; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b) Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. md. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re'sen) almak zorundadır (TMK.md.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın ve yanında bulunan müşterek çocuk yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.