Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/426 K.2011/23270

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki boşanma davası ile tedbir nafakası davası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kocanın balayında eşine tartışma sırasında “benim Almanya’da sevgilim var, ailemin zoruyla seninle evlendim” şeklindeki beyanından sonra, tarafların barışıp beraber Konya’ya geldikleri, bir müddet birlikte yaşadıkları anlaşılmaktadır. Bu durumda, davalı-davacı kadının eşinin barışma olayından önceki kusurlarını affettiği en azından hoşgörü ile karşıladığının kabulü gerekir.

Bu barışma olayından bir süre sonra, davacı-davalı kocanın eşini ailesi yanına bırakıp Almanya’ya tek başına döndüğü ve eşini Almanya’ya götürmek için hiçbir girişimde bulunmadığı böylelikle eşiyle birlikte yaşamaktan kaçındığı ve birlik görevlerini yerine getirmediği, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Davalı-davacı kadının boşanma davasında, açıklanan kocanın kusurlu davranışları dışında kişilik haklarına saldırı niteliğinde maddi bir olayın varlığı ispatlanmadığı halde, kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/2.maddesi uyarınca manevi tazminat verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.