Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/4395 K.2012/1836

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm manevi tazminat ve maddi tazminat miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava, Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi uyarınca açılmış fiili ayrılık nedenine dayalı boşanma davasıdır. İlk davayı koca açmış ve dava reddedilmiştir. Ret kararı gerekçesinde kadının kusurlu olmadığı belirtilmiştir, fiili ayrılık döneminde de kadının herhangi bir kusuru ispatlanamamıştır. Eşinin hastalığı ile ilgilenmeyip baba evine bırakan, hakaret eden ve reddedilen boşanma davasını açmakla boşanma nedeni yaratan davacı koca, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında mahkemenin de kabulünde olduğu üzere tamamen kusurludur. Davacı kocanın davranışları, davalı eşinin kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesindeki koşullar gerçekleştiği halde; kadının manevi tazminat talebinin yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.