Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/4542 K.2012/1723

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı koca tarafından; reddedilen kendi davası, kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden, davalı-davacı kadın tarafından da nafaka ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların tedbir/yoksulluk nafakalarına ve davalı-davacı kadının reddedilen manevi tazminat talebine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kocanın kusur ve maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Toplanan delillerden; davalı-davacı kadının kocasına erkek değil diyerek aşağıladığı, buna karşılık davacı-davalı kocanında eşini kendi ailesiyle birlikte oturmaya zorladığı anlaşılmaktadır. Bu durumda evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmaya neden olan olaylarda her iki tarafın eşit olarak kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Durum böyleyken mahkemece kusurun tamamen davacı-davalı kocada olduğunun kabulü doğru olmadığı gibi; eşit kusurlu eş yararına maddi tazminata hükmedilemeyeceği halde (TMK.m.174); mahkemenin yaptığı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadın yararına maddi tazminata da hükmetmiş olması da isabetsiz olmuştur.

3-Davacı-davalı kocanın reddedilen kendi boşanma davasına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Davacı-davalı koca, kabul edilip boşanma kararı verilen davalı-davacı kadının boşanma davasındaki boşanma hükmünü temyiz etmediğinden; reddine karar verilen kendi boşanma davasının konusu kalmamıştır. Ancak yukarıda 2. bentte açıklandığı gibi koca da dava açmakta haklıdır. Bu nedenle, davacı-davalı kocanın boşanma davası hakkında konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi ve bu dava nedeniyle yargılama giderleri ile vekalet ücreti hakkında bir karar verilmek üzere davanın reddine ilişkin hükmün bozulması gerekmiştir.